Bhashabharati

Bhashabharati

कवितांसाठि धुंडत होतो मि एक कोपरा

मासिकाच्या संहादकांना नको कोण नवखा

उदयानातुन फिरलो पहाया मिळतो का कोण श्रोता  

पेन्शनराचे अड्डे झाले,ज्येष्ठ नागरिक संघहि

ऐकुन घेति परंतु छद्मिपणाने नंतर हसति

कुणास सांगु कविता माझि,मर्म ज्यास उमजे

काहि कळेना अखेर परंतु एक मार्ग गवसला

आंतरजालि भाषाभारति नामक ब्लोग उघडला

                     क्रुष्णकुमार प्रधानkrishnakumarpradhan@gmail.com

क्रियाशिल व्रुध्दत्व

 भारतिय नागरिकांचे आयुर्मान 20व्या शतकाच्या सुरवातिस होते त्या मानाने दुप्पट झाले आहे असे एका डोक्टरांचे म्हणणे आहे.  अर्थातच त्यामुळे ज्येष्ठ नागरिकांचि संख्या वाढते आहे.ज्येष्ठ नागरिकाचे मुख्य प्रश्ण म्हणजे व्रुध्दत्वाने वाढते अनारोग्य,व एकचेपणाने येणारा मानसिक ताण.एकचेहणाचि दोन कारणे,एक म्हणजे नोकरितुन निव्रु त्त झाल्याने भरपुर रिकामा वेळ,व दुसरे म्हणजे शारिरिक अक्षमतेमुळे बाहेर जाणे कमि होउन घरात नाइलाजाने बसावे लागणे.
  ह्या डोक्टरांच्या म्हणण्याप्रमाणे,महिलांचे अपेक्षित आयुर्मान 4,5 वर्षांनि जास्त आहे.  पण शहरातिल सुशिक्षित,नोकरि करुन घर सांभाळणार्या महिलांना कदाचित हा नियम लागु होणार नाहि.
     बन्मभर ज्या व्यक्तिबरोोबर आपलि सुखदु:खे शेअर केलि ति व्यक्ति जर आपल्या आयुष्यातुन निघुन गेलि,तर ति रिकामि झालेलि जागा दुसरि कोणचिच व्यक्ति घेउ शकत नाहि,तेव्हां मात्र एकटेपण घायला उठते.  मग अशा वेळि आपले मनस्वास्ध्य राखुन ठेवण्यासाठि माणसाने क्रियाशिल रहाण्याचा प्रयत्न केला पाहिजे.  त्यासाठिचि हि पंचतत्वे  
1 कितिहि त्रास पडला तरि तंदुरुस्त रहाण्यासाठि थोडा तरि व्यायाम करावा. रोज 30 मिनिटे तरि जलद चालावे,व समतोल आहार घेउन वजनहि नियंत्रणात ठेवावे,व अशक्तपणाहि येणार नाहि एवढि काळजि घ्यावि
2 प्राणायामाने मनावर आणि रागावर नियंत्रण छेवण्यास मदत होते.  ध्यान करण्यानेहि खुप फायदा होतो.  
3 मनाला कोणत्या ना कोणत्या कामात गुंतवा  पेपरमधिल कोडि,सुडोकु सोडवा.पुुर्वि केल्या नसतिल अशाहि गोष्टि,उदा गामे शिकणे,कविता कर्याचा प्रयत्नहि करा.त्यामुळे स्म्रुतिभंशाचि शक्य़ता थोडि कणि होइल.  
4  लोकात अदिक मिसळण्याचा प्रयत्न करा.ज्येष्ठ नागरिक संघाचे सदस्यत्व घतले नसेल तर घ्या  
5  आशावादि आणि आनंदि रहाण्याचा  प्रयत्न करा.चार लोकात गप्पा मारताना रोग आणि दु:खाचि चर्चा नको.
              सामाजिक,सांस्क्रुतिक कार्यात भाग घेणे हेच खरे क्रियशिल व्रुध्दत्व.  त्यामुळेच तुमच्या वैयक्तिक दु:खाचा तुम्हाला वीिसर पडु शकेल.

 वसंत ऋतू --आल्हाददायक वारे जेव्हां   सुखवि ती मना  
गुढी उभारून  नवव र्षाचे स्वागत करू या वाटे  जना  
कोकीळ  अपुल्या मंजुळ स्वरे बोलावितो तिला ,
तेव्हां समजावे धरणीवरती वसंत ऋतू अवतरला .
विचार करणे ठाउक नसते आम्हासारखे पक्ष्यांना  
परी जाणीव कोठेतरी अंतरी सांगत असते त्यांना  
हीच वेळ खरी समागमाची नातर होईल काय  
अंडी घालण्या उशीर होईल,घरटे उसने मिळेल काय?  
मिळेल तरी ते असेल काउचे,पाउस पडता वहाणार    
उघडयावर  पडता पिले आपुली माउतोंडी जाणार
हा दूरचा विचार जरी का आपणास ना सुचणार  
निसर्ग देतो जरी न बुध्दी ,नेणीव पक्ष्या रुपणार 

abolee

bhashabharatikavitaye(1)

pravartan

बाई मी अबोली ,बाई मी अबोली ।धृ। माझी अबोली धरून संमति मला किनई ,जगी या,हवे तसे नाचविली,।।बाई मी अबोली माझ्या मेलीच्या ओटीत टाकिती घोर पाप भरपाई म्हणून देती नासक्या आंब्याचे ग काप ।धृ {[मी आळविता देवाला ,म्हणे तो मजला रिकामा काय गो तुझा वरचा मजला ।धृ। ...(tobe contd.
http://baba-bhashabharati.blogspot.com

gaNapati aaratee

गणापती तुझे ध्यान रम्य अति
होई पाहता गुंग ही मती .
चारण तुझे स्पर्शण्या मला दिसत नाही
पद्मासन  घालून बसलेली ही तुझी मूर्ती .
मनापासुनी परी तुजला करतो दंडवत
तुझ्या कृपेचे अभिलाषी मी व माझे पुत्रपौत्र
सात्विक अन्ने मोदकादि  असती तुझ्या प्रसादात
व्हावे आम्ही बलवान ,तुला वाटते ,बुद्धीला टाकू नये गहाण
आशीर्वाद तुझा घेण्या जागू आम्ही,खेळणार  ना जुगार
अनेक भक्त एकत्र जमतील ,वाढे शक्ती ,करू स्वातन्त्र्याचा एल्गार .
                                      कृष्णकुमार प्रधान  

mee kaa asaa

mee kaa asaa

जंगjजंग पछाडले तरी .           
रंग काही मिळेना ,
पूर्वी केला जंग जगाशी ,
आज सवंगडी मिळेना .
एका सवंग चालीतून aअंगणात  फिरताना,
दिसली tती अंगना
क्षणात नजर मिळताना
,खेळ माझा रंगला ,
दंग jझालो कधी कसा

माझे मला कळेना 
संसाराच्या अंगणी  ,फुटली किती   बांगडी
वर्षे कशी किती गेली उमजलेच नाही मला .
असे होता होता एके काळी
कोमेजली ती कळी ,
रुग्णालयाच्या खेपा झाल्या ,
अखेर बाकी सावल्या
संसाराची इतिश्री होता
मी विचारी देवाला ,
आळवीणया ही विराणी

ठेविलेस का मला ?  .
  

;apavalele prem

lapavalele prem pratima uree dharonee mi themb themb radate, baher jaNu varshaa maj saath det padato, malaa mhaNat asato "tu nase ekaTee. maj saagre Takale, bhoomichee kus shaDhato" krishnakumarpradhan courtsey:laibhaari.com/charoli group

kShitijaachyaa paleekaDe

विचार करता क्षितीजाचा
क्षणात आठवे कल्पना चावला
प्रथम आहुती अंतराळ संशोधना
जिने दिली मोहिमेहून परतताना
 नंतरच आठवतो राकेश शर्मा
अभिमान वाढवी जो भारताचा
या सर्वांचा संशोधनाचा 
वेगवेगळा  टप्पा पण एकाच ढाचा
क्षितीज नसे मर्यादा ह्या काळाला
क्षितीज ही तर केवळ कल्पना
त्यापुढे गेले राकेश अन कल्पना.
                       कृष्णकुमार प्रधान 

aaichaa upadesh

सांगते ,गोष्ट मी,हिताची,तुझ्याच रे
बोलले,कुणी तुला,kaThorashaa ,वाणीने 
देऊ नकोस,तू लगेच,अरेस त्या ,उत्तरे
मौन ठेव,काही काल,म्हणू नकोस,का रे?

waat shodhite

divyaa दिव्यातुनी वाट शोधिते परमेशाची प्रीती,अमुची परमेशाची प्रीती!धृ!

वाटेवरती पसरले दिवे संत महात्मे किती 

उजेड त्यांचा स्वत:भोवती भक्तीची वाट दाविती किती ?

दिव्या दिव्यातुनी वाट शोधिते परमेशाची प्रीती --

                          कृष्णकुमार प्रधान 

kavita kashaas mhaNave

करावी  म्हटलं तरी 

जी करता येत नाही 

वितावी म्हटलं तरी 

जिला विता येत नाही 

ताणावी म्हटलं तर

 जिला ताणता येत नाही

 तरीही जिला वितून 

कवी ताणून देतो 

         ती कविता  

viraaNee

ajoona येते नयनी पाणी 

आठवताना तुलाच राणी 

नसतो मी कोनाव्चा त्या क्षणी 

किंवा नसते माझे कोणी !१!

तुझ्या प्रेमाची सांगू महती 

ऐकाया जमले जन सोबती

 दु:खामध्ये  कोणी न सहभागी 

विरह माझा हा मीच भोगी !२!

gaarawaa

गारवा जीवाला हवा
सुखाचा एकमेव ठेवा [१]
दाहक वारे ग्रीष्मामधले
स्तब्ध करिती जीवन सारे
अशावेली तो झुळझुळणारा
देई झरा गारवा [1]
तनू तापते उष्ण हवेने
मनाही थकते अतिकामाने
अशावेळी ती झुळूक इवली
नष्ट करी शीनावा [२]
ग्रीष्म जाई मग हळुच सारोनी
मेघा दाटती नाभातुनी
हासता मग ते पानी शिम्पुनी
aअणतात गारवा [३]पुढे पहा )

gaarawaa

कधी हवा ती कुंद रहाते
जीवन त्याने मग कोंदतते
अशावेळी कुणी मधुररवाने
आनी पहा गारवा[४]
नैराश्याने पुरे ग्रासुनी
कुणी जातसे हताश होवूनी
अशावेळी तो सहानुभूतीचा
शब्द थारे गारवा[५]

स्क्रिप्ट बदलानेमे मुश्किल (पोवाडा)

एक सोनियाचे घर,त्याचे प्लातिनामाचे माजघर
त्यात रत्नाजदीता मखर
जिथे राही पंतप्रधान तेज त्याचे प्रखर हो जी जी जी
त्या हाती देशाची किल्ली
लोक म्हणती त्यास दिल्ली
जिथे आली स्त्रीशक्ति पहिली
उडविली लोकशाहीची खिल्ली!हो जी जी जी
तिच्या वंशी कशी चिकतली
हाती घेऊ पाहि किल्ली
एक दिनी एक इटली
पूरी देशाची वात लागली!हो जी जी जी
तुम्ही ऐअकता काया जणू बघे
टी राष्ट्राला गीलाया बघे
चला उठा जिम्काया किल्ले
लोनी सेवकांचे बिल्ले!हो जी जी जी

swaabhimaan he paap naahee

yuddhaawarlayaa kShiteejaawarale maavaLe taare
wamshaj tyaamche paLapute taree mirawatee kShaatrateja saare
shirakamaalaa haatee gheoonee shatrumshee laDhaNare
jaaoonee tyaanchyaa jagee aale kShaNokShaNee raDaNaare.
eka koNee parakaa yeoonee pistoola paraje yethe
sharaNa yeNya tayaar hoeenaa,daraDaawe ulaTe
tyaachyaakarawee aagaLeeka hotaaa yogya techa jhaale
naagarimche rakSharaNa karaNyaa tyaalaa jhopawile
chowkashee karaNe kama ase rajya sarakaarache
pararajyaatoona hullaDa karuni bighaDawitee saache
poorNa maahitee miLaNyaapoorwee poorNeche paanEE kaauchambaLe
biharee mhaNunee anyaayaachee khotee orada baLe
eka tyamadhye deshaamchyaa pramukha mantrimamDaLee
deshaachaa kaarabhaara sopalaa jyamwar lokaamnee
ekasanghtaa bhaarataachee moDalee asel jara kaa kuNee
tara tee tumhee naShtacharaamnee,na aamheee asoo jaree swaabhimanee

विनायक दामोदर सावरकर

शिक्षण घेनया अनेक हिन्दी विलायतेस गेले
अनेकजन त्यापैकी परी मात्रुप्रेमास मुकले
एक असा विनायक त्यापैकी ,जे देशप्रेमी ठरले
रास्त्राला समर्थ करण्यासाठी कतीबध्ध जाहले।
क्रांतीज्योत पेताविन्या पुस्ताकातूनी पिस्तूल पाठविले
धूर्त आशा आन्ग्लांच्या नजरेतुनी नाच सुतले।
शिक्षा काल्या पाण्याची झाली ,कष्ट किती भोगले
शरीर जर्जर झाले तरी मन दुबले नाच झाले।
युद्ध सुरु होता तरुनास भारती होंय सुचविले
भारत उद्याचा समर्थ व्हावा या एकाच उद्दिश्ताने।
शिक्षा सम्पुनी घरी परतता स्वस्थ नाही बसवले
पतित पवन मन्दिर बांधले,जातिभेद मित्विले
राजकारानाची दुष्ट खेली अशी,क्षण एक राष्ट्र तया विसरिले
राष्ट्रप्रेम तरीही त्यांचे मुली न ओसराले
आज तयांच्या पुण्यतिथी ला पुन्हा समारू त्यांनाdivyad
दिव्य भव्य त्या राष्ट्रभाक्तीला देऊ मानवंदना।
कृष्णकुमार प्रधान